Η απόφαση του Γιώργου Πατούλη, του πάνω από όλα φίλου μου Γιώργου, να αποσυρθεί από την αυτοδιοικητική κούρσα για να μην δημιουργήσει αντάρτικο μέτωπο ενάντια στην παράταξη που τιμά και στηρίζει χρόνια, αποδεικνύει ανωτερότητα και πολιτική αξιοπιστία.

Για το ατόπημα του ζεϊμπέκικου που χορεύτηκε την εντελώς λάθος στιγμή απολογήθηκε και δεν υπάρχει περίπτωση να διαγράψω μία γνωριμία σαράντα χρόνων για αυτό το λόγο.
Ούτε θα επιτρέψω να διεξάγεται μπροστά μου αυτό το ανάλγητο: «Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται».

Πολλά θα ειπωθούν από καλοθελητές αλλά συμβουλεύω, τουλάχιστον τους συνοδοιπόρους μου στην Περιφέρεια Αττικής επί της τετραετίας διοίκησης Πατούλη ,να μην δείξουν ίχνος αχαριστίας.
Να τον ευχαριστήσουν ολόψυχα για την ευκαιρία που μας έδωσε, ειδικά σε όσους είχαμε θεσμικούς ρόλους μεγάλων ευθυνών.
Δίπλα στον Γιώργο είδα και έμαθα τι σημαίνει να παράγεις αδιάκοπα κοινωφελές έργο, τι σημαίνει δρω για το κοινό καλό.
Το λέω και το εννοώ.

Θα πρέπει να έχει πολύ ισχυρές αποδείξεις κάποιος για να με κάνει να αλλάξω γνώμη για την αξιοσύνη αυτού του πολιτικού άντρα.
Εύχομαι καλή τύχη στην συνέχεια της πορείας του που αποκλείεται να μην είναι δημιουργική και συγκινημένος αυτή την στιγμή που γράφω την ανάρτηση στέλνω την αγάπη μου για μία ακόμη φορά!