Αισθάνομαι πολύ δυνατός, όχι μόνο γιατί εισπράττω συνεχώς θετικά μηνύματα και πολλή αγάπη από μεγάλη μερίδα των Χαλανδραίων, αλλά και γιατί ξέρω ότι έκανα ακριβώς αυτά που έπρεπε. Δεν πρόδωσα τις ηθικές μου αξίες ούτε κατά ελάχιστο, παρά τη λάσπη που έφαγα και συνεχίζω να τρώω από διάφορες κατευθύνσεις. Συνειδητοποίησα, μάλιστα, ότι αυτή η λάσπη είναι απόρροια του φόβου για το καινούργιο που έρχεται και το αντιπροσωπεύω εγώ. Έτσι, αντί να θυμώνω πλέον, όπως στην αρχή, αισθάνομαι σαν να «ψηλώνω» μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο.

Απόσπασμα από τη συνέντευξή μου στην εφημερίδα “Αμαρυσία”